വിത്തുകള്‍


വിദൂരമല്ലാത്ത നാളിലീ തീരത്തും
വരും, വരാതിരിയ്ക്കില്ലൊരു പുതുകാലം
പൂമ്പാറ്റകള്‍, പൂമ്പരാഗങ്ങളില്ലാത്ത,
നല്ലൊരാലിംഗനത്തിന്റെ കാനലുമില്ലാത്ത
വല്ലാത്തകാലം വരു,മതു തീര്‍ച്ച തന്നെ

സുലഭമാകുമ,ക്കാലത്തു നമ്മള്‍ക്ക്
പല വിധമുള്ളതാം വിത്തുകളൊക്കെയും
മുളയുള്ള വിത്തുകള്‍, മുളയില്ലാ വിത്തുകള്‍,
മുളയൊട്ടും വരാതുള്ള, കെട്ടതാം വിത്തുകള്‍
ഇണയില്ലാ വിത്തുകള്‍, തുണയില്ലാ വിത്തുകള്‍
ഒന്നിനൊന്നോടു ചേരാത്ത വിത്തുകള്‍
മേന്മയേറുന്ന ഭിഷഗ്വരവിത്തുകള്‍
നന്മ ലേശവും പുരളാത്ത വിത്തുകള്‍,
സുന്ദരന്മാരാകുമെമ്പീയേ വിത്തുകള്‍
സുന്ദര,കമാനങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുന്ന
ചന്തമുള്ളോരെഞ്ചിനീയര്‍ വിത്തുകള്‍

വിലയ്ക്കുവാങ്ങിയ്ക്കാം നമുക്കവയോരോന്നും
ഇലയ്ക്കുമില്ല ക്ഷതം, മുള്ളിനുമല്പവും
വിത്തുകുത്തിയിട്ടിത്തിരി നനച്ചിട്ടു
കാത്തിരിയ്ക്കാം കിളിര്‍ക്കുവാനവയൊക്കെയും
വളര്‍ത്തിടാം നമുക്കുണ്ണികളെപ്പിന്നെ
ചുരത്തിടാ,തൊരുതുള്ളി ദുഗ്ധമതുപോലും
ഒരു താരാട്ടിന്നീണവും മുഴങ്ങാതെ

അനുബന്ധം
വിണ്ടുകീറിയ മാനത്തു നീളവെ
തുണ്ടുതുണ്ടായ മേഘങ്ങള്‍ പോലവെ,
നമ്മളൊഴുകി നടക്കുന്ന കാലവും
വന്നുചേരും ശരവേഗത്തില്‍ തന്നെ

വിനോദ്.കെ.എ.




യന്ത്രമനുഷ്യരുടെ പാട്ട്

ജനിയ്ക്കുന്നു നാമൊക്കെ മനുഷ്യരായി
മതമെന്ന കുപ്പായമുടനെടുത്തണിയും
അതിന്മേലെ രാഷ്ട്രീയത്തൊങ്ങല്‍ തുന്നും
വളരുന്നു നാം യന്ത്രക്കുഞ്ഞുങ്ങളായ്
പൊരുളറിയാത്തൊരു കടങ്കഥയോ
മനുഷ്യന്റെ ജന്മമിതാര്‍ക്കറിയാം

കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ വളരുന്നു നാളുതോറും
സിരകളിലൊഴുകുന്ന ചുവന്ന ഗ്രീസില്‍
വഴുവഴുത്തുരയുന്ന പല്‍ച്ചക്രങ്ങള്‍
ആജ്ഞകള്‍ സ്വരുക്കൂട്ടും ബൃഹദ് യന്ത്രങ്ങള്‍
ആജ്ഞാനുവര്‍ത്തികള്‍ ഉപയന്ത്രങ്ങള്‍
ഉരുക്കിന്റെ തിളങ്ങുന്ന യന്ത്രക്കൈകള്‍
ഉള്ളം നിറയുന്ന യന്ത്രഭാവങ്ങള്‍
ദയയറ്റു മിന്നുന്ന വാള്‍ത്തലകള്‍
മരവിച്ചു നില്ക്കുന്ന ഹൃദയയന്ത്രം
മര്‍ത്ത്യജീവിതമെന്നുള്ള കറുത്ത യാത്ര
യന്ത്രമാനവനിലേയ്ക്കുള്ള ഘോഷയാത്ര
ചരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കാമിടയിടയില്‍
ചിരിച്ചൊന്നുകാണിയ്ക്കാമയല്‍പ്പക്കമേ
ചിരിയ്ക്കുന്ന യന്ത്രസഹോദരരേ
സ്നേഹിച്ചു വഞ്ചിച്ചു മതിമറക്കാം

ഒരു വന്‍കരയോളം ദൂരം താണ്ടി,
ഒരു കടലോളവും നീന്തിവന്ന്
മുക്കാലും യന്ത്രമനുഷ്യരായി
നമ്മളീ കവലയില്‍ വന്നു നില്ക്കേ,
പിറകിലേയ്ക്കിനിയൊരു യാത്രയാമോ?
മുഴുയന്ത്രമനുഷ്യരായ് മാറും വരെ
മുന്നോട്ടുമുന്നോട്ടു നാം നടക്കാം
കാമ്യമതല്ലയോ സഹയാത്രികരേ?
യന്ത്രഹൃദന്തങ്ങള്‍ മുഴങ്ങിടട്ടെ
യന്ത്രഹൃദയങ്ങള്‍ തുടിച്ചിടട്ടെ

ജനിയ്ക്കുന്നു നാമൊക്കെ മനുഷ്യരായി
മതമെന്ന കുപ്പായമുടനെടുത്തണിയും
അതിന്മേലെ രാഷ്ട്രീയത്തൊങ്ങല്‍ തുന്നും
വളരുന്നു നാം യന്ത്രക്കുഞ്ഞുങ്ങളായ്
പൊരുളറിയാത്തൊരു കടങ്കഥയോ
മനുഷ്യന്റെ ജന്മമിതാര്‍ക്കറിയാം

വിനോദ്.കെ..