ആകസ്മികം


 
കൈയ്യിലെ കുറിമാനത്തില്‍
മഷിയിനിയും ഉണങ്ങിയിട്ടില്ല
അടയാളങ്ങളൊക്കെയും കൃത്യം
ഇല്ല, അവനു തെറ്റുപറ്റുകയില്ല

നാല്പതുവയസ്സ് നാലുമാസവും
പിന്നെയിന്നേയ്ക്കിരുപതും
കണക്കുകളല്ലാം കൃത്യം തന്നെ
ഇല്ല, അവനു തെറ്റുപറ്റിയിട്ടില്ല

ഉരുകുമീയുച്ചവെയിലത്ത്
നിന്റെ ചുമലിലില്‍ കനക്കുന്ന
താബൂക്കുകല്ലൊന്നു താഴെ വയ്ക്കുക
കാക്കത്തണലത്തുതളര്‍ന്നിരിയ്ക്കുക

തെല്ലും ഞാന്‍ വേദനിപ്പിയ്ക്കയില്ല
നെഞ്ചൊന്നെരിയും പിന്നെ
നീറ്റലും പുകച്ചിലുമുണ്ടാകും
നന്നായൊന്നു വിയര്‍ത്തേയ്ക്കാം

നിമിഷാര്‍ദ്ധങ്ങളില്‍
ജീവശ്വാസമെവിടെയോ
കുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്നതായി
തോന്നിയേയ്ക്കാം
നിന്റ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കു ചിറകായി
നിന്റെ കാമിനിയുണ്ടാകും
കൂരയില്‍ കരഞ്ഞിരിയ്ക്കാന്‍
അച്ഛനെയൊര്‍ത്തുകുഞ്ഞുങ്ങളും

എല്ലാം ഭാരങ്ങള്‍, എല്ലാമിറക്കിവയ്ക്കുക
ഇനിയീയാത്രയിലൊരിടവേള
വിശ്രമിച്ചുകൊള്ളുക
ജന്മഭാരങ്ങളിറക്കിവയ്ക്കുക

പിന്നെയും യാത്ര
മറ്റൊരിടത്താവളം തേടി
ജന്മജന്മാന്തരങ്ങളുടെ
തുടര്‍ക്കഥയാണിത്

എന്നെ വെറുക്കാതിരിയ്ക്കുക
ഞാന്‍ വെറുമൊരു ദൂതന്‍
ആജ്ഞാനുവര്‍ത്തിയാമറിവുകെട്ട
വെറും നിഴല്‍

സ്നേഹിയ്ക്കയാണുവേണ്ടതെന്നെ
ജനനം മുതലേ കൂടെയുണ്ടല്ലോ
വേണമെങ്കില്‍ വിളിച്ചു കളിയാക്കാം
കോമാളിയെന്നും
രംഗബോധമില്ലാത്തവനെന്നും

വിനോദ്