പീഢനകാലത്തെ പൂക്കളും വണ്ടുകളും


ഒരില
ഒരിലപോലെ
തളിരായ ഒരിലപോലെ
എളുപ്പത്തില്‍
നുള്ളിയെടുക്കാമായിരുന്നു
വളരെ സൗമ്യമായി
വേദനിപ്പിയ്ക്കാതത്തന്നെ

തൊട്ടപ്പോള്‍ എന്റെ
മെയ് മുറിഞ്ഞിരുന്നു
വേദനിച്ചിരുന്നു
അവന്റെ കുറ്റമായിരുന്നില്ല
എന്റെ ഇതളുകള്‍
തീര്‍ത്തും ദുര്‍ബ്ബലമായിരുന്നു

അവന്റെ കൈകള്‍
പരുപരുത്തിരുന്നത്
അവന്റെ കുറ്റമായിരുന്നില്ലല്ലോ
മാറിടം ബലിഷ്ടമായിരിയ്ക്കുന്നത്
ദംഷ്ട്രകള്‍ കൂര്‍ത്തിരിയ്ക്കുന്നത്
ഒന്നും അവന്റെ കുറ്റമായിരുന്നില്ല
ആരും കുറ്റം ചെയ്യുന്നില്ല
കുറ്റം സംഭവിയ്ക്കയാണ് ചെയ്യുന്നത്

വാസ്തവത്തില്‍
മരണം മരണമായിരുന്നില്ല
ജീവിതം ജീവിതവും
മരണം മറഞ്ഞുപോകലാകുന്നു
മാഞ്ഞുപോകലാകുന്നു
ജീവിതം തിരശ്ശീലയ്ക്കുമപ്പുറത്തെ
ഇത്തിരി മിഴിവെട്ടവും

തീര്‍ച്ചയായും
നഷ്ടം
ജീവിയ്ക്കുന്നവര്‍ക്കുതന്നെയായിരുന്നു
എന്റെ ഭംഗി
ഉച്ഛ്വാസം
മന്ദസ്മിതം
നൊമ്പരങ്ങള്‍
എല്ലാം തന്നെ
അവര്‍ക്ക്
നഷ്ടമാവുകയായിരുന്നു

എങ്കിലും
ഒന്നു ചെയ്യാമായിരുന്നു
ഒരിലപോലെ
തളിരായ ഒരിലപോലെ
വേദനിപ്പിയ്ക്കാതെ
നുള്ളിയെടുത്ത്
ജീവന്റെ തുടിപ്പുകളത്രയും
ഇറ്റിച്ചുകളഞ്ഞിട്ട്
ഞെരിച്ചുകളയുകയെങ്കിലും
ചെയ്യാമായിരുന്നു

വിനോദ്



Popular posts from this blog

യന്ത്രമനുഷ്യരുടെ പാട്ട്

ആകസ്മികം

വിത്തുകള്‍